Maison Margiela, Sonbahar/Kış 2026 kampanyası

ANONYMITY’yi var olmayan bir gerilim filminin fragmanı olarak kurguluyor. Thibaut Grevet’nin yönettiği çalışmada Rebecca Hall, aynı giysileri taşıyan maskeli ikiziyle karşılaşıyor. Markanın resmî tanımı, bu karşılaşmaların gerçeklik algısını sorguladığını söylüyor. Böylece fragmanın devamını bekleme alışkanlığı da kampanyanın oyununa katılıyor.

Bu tercihin gücü, tanıdık bir izleme biçimine dayanmasında. Fragman bize bir hikâyeden parçalar gösterir; o parçaları zihnimizde birleştirmeye başlarız. ANONYMITY’de de iki benzer figürü gördüğümüzde hangisine güveneceğimizi, aralarında nasıl bir ilişki olduğunu anlamaya çalışıyoruz. Fotoğraflara bu beklentiyle bakınca kıyafetler karakterleri okumak için ipuçlarına dönüşüyor. Birbirini tekrar eden siluetler, ilk bakışta yakaladığımız ayrımları yeniden kontrol etmemize neden oluyor.

Anonimlik, Margiela’nın kendi arşiv anlatısında da yer alıyor. MaisonMargiela/folders projesi, markayı tanımlayan dört kavramı Artisanal, Anonymity, Tabi ve Bianchetto olarak sıralıyor. Maskeler gizlenme ve yaratıcılıkla, Bianchetto ise yüzeyi beyaz boyayla kaplama tekniğiyle ilişkilendiriliyor. Bu arşiv, kampanyayı okumak için bir arka plan sunuyor.

Kampanyadaki maskeleri bu çerçevede okuduğumuzda gizlenen yüzün yarattığı boşluk öne çıkıyor. Bir yüzü tanıyamadığımızda bakışımız duruşa, giysinin biçimine ve kumaşın yüzeyine kayıyor. Aynı kıyafeti taşıyan iki figür arasındaki farkı ararken elbisenin üzerindeki izlere de daha uzun bakıyoruz.

Resmî kampanya anlatısı, Edward dönemi siluetlerinin üzerindeki Second Skin uygulamasını, akışkan drape yanılsaması yaratan goblen yüzeyi ve beyaz Bianchetto kaplamayı tarif ediyor. Giysilerin yüzeyleri de bakışın ilk kararını zorlaştırıyor.

Bu görsel dilde gerilim ile tasarım aynı soruyu besliyor: gördüğümüz şeye ne kadar güvenebiliriz? Maskeli karakterin kimliği belirsiz kalırken kumaşın verdiği ilk izlenim de değişebiliyor. Bu nedenle kareler arasında ilerlemek, aynı hikâyenin farklı ayrıntılarını aramaya benziyor. Bir fotoğrafta yüzün saklanışına, diğerinde yüzeyin nasıl kurulduğuna takılıyoruz.

ANONYMITY’yi ilgi çekici kılan, bu iki belirsizliği bir araya getirmesi. Kampanyayı tanımak için Margiela’nın bütün geçmişini bilmek gerekmiyor. Maskeli ikizle başlayan merak, giysilerin yapısını incelemeye açılıyor. Markanın anonimlik anlayışı da bu karşılaşma üzerinden okunabilir hale geliyor.